Strona Główna
Galeria
Motory
Gry Online
Gry
Gry Java
 
Junak M07

 - Opis Techniczny  -Silnik- -Odpowietrzanie Silnika-
 -Gaźnik i Filtr Powierza- -Podwozie- -Instalacja Elektryczna-

 -
Wyposażenie Motocykla-

WSTĘP

Konstruktorzy przystępując do opracowania konstrukcji Junaka, stanęli wobec dużych trudności wynikających z konieczności uwzględnienia szerokiego zakresu warunków użytkowych dla motocykla tej klasy, ciężkich warunków drogowych, oraz możliwości produkcyjnych. Jak wiadomo dotychczas nie produkowaliśmy motocykl tej klasy, poza przedwojennymi zakładami PZInż., które były w stadium przygotowywania do produkcji motocykla z silnikiem górnozaworowym Sokół 500cm3. Już w październiku 1951 roku ustalono podstawowe zadania przyszłego motocykla. Miał on służyć do wszelkiego rodzaju łączności, pracy w milicji, komunikacji, turystyki. Już w fazie projektu zakładano, że będzie on napędzany czterosuwowym silnikiem pojemności 350 cm3. Jestem zdania ze konstruktorzy projektując podzespoły motocykla, mimo iż mieli nakazane zbudować motocykl klasy 350 cm3, po „cichu” projektowali tak jakby budowali „pięćsetę”, (to są tylko moje przypuszczenia nie podparte konkretnymi materiałami). Wszystkie główne parametry jak moc, konstrukcja silnika ilość biegów, nawet sposób przeniesienia mocy z silnika na sprzęgło zostały określone już w pierwszej fazie projektu. Konstruując junaka podpatrywano najlepsze konstrukcje światowe, dlatego wizualnie podobny jest on do konstrukcji angielskich, lecz nie jest to kopia jakiegoś anglika. Odróżnia go od motocykli angielskich choćby skrzynia biegów w jednej obudowie z silnikiem. W motocyklach angielskich zespół napędowy zbudowany jest z trzech oddzielnych elementów: silnika, sprzęgła i skrzyni biegów. Poza tym silnik junaka jest jak by odbiciem lustrzanym silnika angielskiego. Same prace nad motocyklem, rozpoczęły się w biurze konstrukcyjnym przemysłu motoryzacyjnego w Warszawie w 1952 roku. Twórcami tego pojazdu byli: inż. Jan Ignatowicz (koordynator projektu), inż. Krzysztof Wójcicki (silnik) oraz inż., Stefan Poraziński (podwozie) . Prototyp motocykla, który otrzymał nazwę Junak, wykonany przy pomocy Warszawskiej Fabryki Motocykli, przedstawiono na wystawie dziesięciolecia we Wrocławiu w sierpniu 1954 roku. Po długich testach w różnych warunkach terenowych okazało się, że znaleziono kilka błędów konstrukcyjnych, nie było ich jednak zbyt wiele. Podwozie po skorygowaniu kąta pochylenia przednich amortyzatorów, wykazało bardzo dobre właściwości trakcyjne. Trochę problemów stwarzały pękające ramy pierwszych egzemplarzy M07. Amortyzatory tylnie określono także jako bardzo dobrej konstrukcji, miały one działać lepiej niż w Royal Enfield 350. W tych latach junak był motocyklem nowoczesnym. Porównywany był on ze świeżymi konstrukcjami angielskimi jak BSA 350 czy wymieniony już Enfield. Początkowo junak miał być wyposażony w głębokie błotniki przedni mocowany do dolnej półki, ale zrezygnowano z tego, stosując płytkie tuż nad kołem. Zrezygnowano także z mechanicznego wskaźnika włączenia biegu, który wspólnie z dzwignią zmiany biegów znajdował się po lewej stronie silnika. Były kłopoty z lokalizacją produkcji junaka. Ostatecznie zdecydowano, że silnik będzie wytwarzany w Wytwórni Sprzętu Mechanicznego w Łodzi, natomiast pozostałe zespoły oraz montaż w Szczecińskich Zakładach Wyrobów Metalowych, które później zmieniły nazwę na Szczecińską Fabrykę Motocykli. W 1956 roku wykonano serię próbną w liczbie 30 sztuk, a właściwą produkcję rozpoczęto w 1957 roku. Górnozaworowy silnik, o mocy 17 kM, (pierwsze egzemplarze opuszczały bramy Fabryki z silnikami dostrojonymi do mocy 15kM, aczkolwiek pozostawiono możliwość podniesienia ich mocy do 17kM) wraz z czterobiegową skrzynią przekładniową, zapewniał dobre osiągi pojazdu. Stabilna rama o konstrukcji zamkniętej, okazała się nie dostatecznie wytrzymała, pękały w okolicy główki, usterka ta została usunięta w nowym typie ram przez wzmocnienie węzła, dokładając wstawki z blachy i zmianę technologii spawania ramy. Zawieszenie obu kół na elementach resorujących, z tłumieniem olejowym, gwarantowało właściwe prowadzenie motocykla w każdych warunkach drogowych. Długi pięcioletni proces przygotowania do produkcji nie spowodował istotnego zestarzenia się projektu motocykla, ulegał on w tym czasie przeobrażeniom. Porównując junaka z dostępnymi wówczas na rynku polskim motocyklami widać jego znaczną przewagę.

Ilość cylindrów 1
Średnica cylindra 75 mm
Skok tłoka 79 mm
Stopień sprężania 7,0
Pojemność skokowa 349 cm3
Moc znamionowa przy 6000 obr./min. 19 KM
Świeca zapłonowa o wartości cieplnej 175 wg ozn. f-my Bosch, gwint świecy M14 x 1,25
Szybkość maksymalna 125 km/godz.
Zużycie paliwa na 100km przy szybk. 60 km/godz. 3,5 l
Przeniesienie napędu:  
skrzynka biegów  
  I bieg
1:3,04
 II bieg
1:1,97
III bieg
1:1,29
IV bieg
1:1
skrzynka biegów - koło tylne 1:2,4
Wymiary motocykla  
Długość
2172 mm
Szerokość (kierownica)
730 mm
Wysokość motocykla (nieobciążonego)
1020 mm
Wzniesienie siodła
760 mm
Rozstaw osi
1417 mm
Prześwit poprzeczny
170 mm
Wyprzedzenie koła przedniego
72 mm
Ciężar własny motocykla bez paliwa i oleju
170 kg
Dopuszczalny ciężar całkowity
382 kg
Ogumienie - pneumatyki z oponami
3,50 x 19
 

SILNIK

a.   Silnik typu S03 jest silnikiem 4-suwowym ze sprzęgłem i skrzynką biegów, niskoprężny, jednocylindrowy, górnozaworowy z zapłonem iskrowym.
Kadłub silnika dzielony, odlany ze stopu aluminium, składa się z dwóch części głównych oraz 2 pokryw. Cylinder 7 odlany z żeliwa nie jest przykręcany bezpośrednio do kadłuba, lecz ściśnięty między kadłubem a głowicą 1 za pomocą czterech długich śrub dwustronnych. W ten sposób uniknięto niepożądanych zgrubień w ożebrowaniu cylindra, powodujących odkształcenie gładzi pod wpływem temperatury. Wielkość żeber oraz ich profil zapewniają prawidłowe i równomierne odprowadzenie ciepła. Głowica cylindra odejmowana ze stopu aluminium z wstawionymi gniazdami i prowadnicami zaworów z brązu. Zastosowanie wymiennych gniazd zapewnia dobrą szczelność oraz niezmienność stopnia sprężania. Duże użebrowanie głowicy wybitnie wpływa na chłodzenie silnika. Tłok 2 ze stopu aluminium posiada dwa pierścienie uszczelniające i jeden zgarniający wykonane z żeliwa, górny pierścień uszczelniający chromowany, Sworzeń tłokowy typu pływającego, zabezpieczony na końcach pierścieniami sprężynującymi. Korbowód 4 jest odkuty ze stali stopowej z trzonem o przekroju dwuteowym. W główce ma łożysko ślizgowe z brązu, w stopce łożysko toczne rolkowe (dwa rzędy rolek). Wał korbowy 5 składany, posiada dwa czopy główne, czop korbowy i dwie tarcze przeciwciężarów stanowiące ramiona wału. Na czopie korbowym łączącym oba przeciwciężary nasadzony jest pierścień stanowiący bieżnie dla rolek łożyska, podobny pierścień znajduje się w stopce korbowodu. Takie rozwiązanie konstrukcyjne pozwala na łatwą wymienność łożyska. Wał korbowy jest ułożyskowany w trzech jednorzędowych łożyskach rolkowych i w jednym łożysku ślizgowym.

b. Sprzęgło 1 wielotarczowe pracujace w oleju z wkładkami korkowymi, posiada 1 centralną sprężynę. Wyłączanie sprzęgła odbywa się za pomocą dźwigni 2 poprzez dzielony popychacz 3. Do zapewnienia właściwej regulacji służy śruba 4 wkręcona w krótsze ramię dźwigni i unieruchomiona przeciwnakrętką 5.

c. Skrzynka biegów jest 4-biegowa, o układzie kół stale zazębionych, przez co unika się niszczenia czoła zębów przy nieumiejętnej zmianie biegów. Zmiana biegów dźwignią nożną za pośrednictwem mechanizmu zezwalającego na włączenie tylko jednego biegu, za jednym naciśnięciem dźwigni nożnej do oporu.


ODPOWIETRZANIE SILNIKA

     Podczas suwu tłoka z GMP do DMP w skrzynce korbowej powstaje ciśnienie, które stara się wycisnąć olej na zewnątrz oraz stawia dodatkowy opór tłokowi. Aby zapobiec temu zjawisku w silniku S03 zastosowano odpowietrznik 27, którego działanie jest następujące: podczas ruchu tłoka w dół następuje połączenie skrzynki korbowej poprzez kanały w osi koła pośredniego zębatego prądnicy z rurką odpowietrznika, w ten sposób powietrze usuwane jest tylko na zewnątrz silnika. Podczas ruchu tłoka z DMP do GMP wytwarza się w skrzynce korbowej nieduże podciśnienie.


GAŹNIK I FILTR POWIETRZA

     Do motocykla zastosowano gaźnik Pegaz. Celem uzyskania odpowiedniego składu mieszanki podczas pracy silnika gaźnik posiada dyszę paliwową biegu jałowego 4 do rozruchu silnika i pracy na wolnych obrotach, zmianę przekroju dyszy powietrznej w kadłubie gardzieli 2 w zależności od położenia przepustnicy mieszanki 5, zmianę przekroju głównej dyszy paliwowej 13 oraz przepustnice powietrza 17 do zmiany składu mieszanki przy niezmienionym położeniu przepustnicy mieszanki.
Gaźnik zaopatrzony jest w filtr powietrza typu mokrego z wkładem filtrującym z siatki metalowej wypełnionej tamponem z drucików stalowych zroszonych olejem. Powietrze jest zasysane przez wkład filtrujący, przy czym wydziela się tutaj grubsze zanieczyszczenia zawarte w powietrzu, następnie poprzez specjalny lej, strumień powietrza zostaje skierowany na lustro oleju, olej wychwytuje pozostałe zanieczyszczenia znajdujące się w powietrzu.


INSTALACJA ELEKTRYCZNA

     Instalacja elektryczna motocykla M07 wykonana jest w układzie jednoprzewodowym. Biegun dodatni (plus) połączony jest z masą pojazdu. Całość urządzenia instalacji elektrycznej motocykla można podzielić ze względu na zadanie jakie ma do spełnienia na dwa zasadnicze układy niezależne od siebie, a mianowicie: układ zapłonowy silnika i układ oświetleniowo-sygnalizacyjny.
 

  1. Układ zapłonowy - składa się z iskrownika, stacyjki oraz świecy zapłonowej.
    Iskrownik napędzany przez silnik wytwarza prąd elektryczny wysokiego napięcia i następnie wysyła go do świecy zapłonowej. Jako źródło pradu wysokiego napięcia iskrownik może zasilać tylko układ zapłonowy, pozostałe odbiorniki muszą czerpać prąd z innego źródła a więc z baterii akumulatorów i prądnicy. Iskrownik zastosowany do motocykla M07 jest z samoczynnym przyśpieszeniem zapłonu od 0 do 24° obrotu korby silnika, pyłoszczelny zamocowany z przodu silnika na zewnątrz kadłuba.
     
  2. Układ oświetleniowo-sygnalizacyjny. W skład tego układu wchodzi prądnica o mocy 45 W, zamocowana w obudowie silnika, akumulator 6 V o pojemności 14 Ah (amperogodzin), umieszczony pod siodłem, bezpiecznik topikowy umieszczony w skrzynce narzędziowej, reflektor z zarówką dwuwłónową BA20d 6V 25/25 W i zarówką światła miejskiego BA9s 6V 3W zaopatrzony w przełącznik trójpołożeniowy wraz z wyłącznikiem zapłonu i żarówką kontrolną ładowania akumulatora BA9s 6V 1,5W oraz wbudowanym szybkościomierzem, Lampa tylna z żarówką BA 6V 3 W umocowana na tylnym błotniku oświetla również tablicę rejestracyjną. Przełącznik świateł wraz z przyciskiem sygnału dźwiękowego jest umieszczony na kierownicy. Sygnał dźwiękowy jest zamocowany do ramy z przodu motocykla. Regulator napięcia 6V 7,5A połączony w jedną całość z wyłącznikiem samoczynnym mającym nazwę "wyłącznika minimalno-maksymalnego".
    Prądnica zasila oświetlenie, sygnał i ładuje akumulator tylko w wypadku dostatecznych obrotów. W wypadku, gdy silnik stoi lub ma zbyt małe obroty prąd zostaje pobierany z akumulatora. Akumulator jest ładowany samoczynnie, przeładowanie akumulatora jest wykluczone, ponieważ regulator napięcia jest nastawiony na takie napięcie, które pozwala jedynie na naładowanie akumulatora do napięcia nominalnego. Wyłącznik nie pozwoli również na rozładowanie akumulatora przez prądnicę w wypadku, gdy zmaleje napięcie prądnicy poniżej napięcia akumulatora.
    W razie uszkodzenia lub braku akumulatora nie wolno włączać oświetlenia, gdyż na skutek zwyżki napięcia żarówki ulegną przepaleniu.

PODWOZIE

  1. Rama motocyklowa wykonana jako rama podwójna o kształcie zamkniętym z szeroko rozstawionych rur stalowych spawanych. Rama taka jest szczególnie odporna, wytrzymała i doskonale nadająca się do jazdy terenowej.
  2. Widelec przedni - teleskopowy z resorowaniem przy pomocy sprężyn spiralnych 1 z progresywnym tłumieniem olejowym, utrudniającym oderwanie się koła od ziemi, o obustronnym działaniu, które łagodzi gwałtowność uginania się sprężyny i powrotu sprężyny do jej normalnego położenia. Teleskopy te nie wymagają specjalnej konserwacji, muszą jedynie być stale wypełnione odpowiednią ilościa oleju. Konstrukcja taka zapewnia dobre trzymanie się drogi, dużą wytrzymałość oraz dobre resorowanie. Resorowanie w zależności od warunków jazdy może być szosowe (miekkie) i terenowe (twarde) poprzez wymianę sprężyn spiralnych.
  3. Amortyzator skrętu. Układ kierowniczy posiada regulowany amortyzator cierny 8 służący do zmiany oporu obrotu kierownicy, przy czym siłę jego działania reguluje się poprzez ręczne pokręcanie pokrętłem 9. Przyhamowanie obrotu widełek stosuje się przy większych szybkościach, co zapobiega nadmiernym wahaniom przedniego koła.
  4. Zawieszenie tylnego koła wahaczowe. Koło zamocowane jest w wahaczu spawanym z rur stalowych, zaopatrzonych w dwukierunkowo działające napinacze łańcucha. Wahacz podparty jest na dwoch amortyzatorach spręzynowych z progresywnym tłumieniem olejowym. System takiego zawieszenia zapewnia niezmienne napięcie łańcucha przy uginaniu się sprężyn, co w innych wypadkach resorowania jest nieosiągalne. Poza tym umożliwia dużą elastyczność jazdy przy jednoczesnej stateczności poprzecznej na zakrętach.
  5. Zbiornik paliwa - o poj. ok. 16 ltr. jest wykonany z blachy.
  6. Siodło kanapowe - dwuosobowe składa się z podstawy blaszanej i poduszki z gumy porowatej pokrytej dermatoidem.
  7. Podnóżki kierowcy pokryte osłonami gumowymi są nastawiane, co pozwala na dostosowanie ich pozycji do wzrostu i upodobania kierowcy. Podnóżki pasażera pokryte osłonami gumowymi podnoszone są do góry, stanowią normalne wyposażenie motocykla.
  8. Koła szprychowe na osiach przetykowych z ogumieniem 3,50x19". Koło tylne w trudnych warnkach terenowych może być wyposażone w oponę terenową 4,00x19".
  9. Podstawka centralna służy do utrzymania motocykla w pozycji stojącej pionowej, w razie zejscia z niego motocyklisty. Jest ona wykonana z blachy stalowej, zamocowana na dolnych belkach ramy. W wypadku gdy teren jest nierówny, motocykl stawiamy na podstawce bocznej, zawieszonej z lewej strony motocykla na wsporniku. Zastosowanie obu rozwiązan pozwala na ustawienie motocykla w każdym terenie.
  10. Bagażnik tłoczony z blachy stalowej przykręcony na wierzchu zbiornika paliwa pozwala na umocowanie niewielkich pakunków.
  11. Skrzynka narzędziowa wykonana z blachy stalowej umieszczona z prawej strony motocykla posiada wewnątrz gniazdo bezpiecznika topikowego instalacji elektrycznej.
  12. Osłona łańcucha wykonana z blachy stalowej dzielona, część nieruchoma przymocowana do silnika, część ruchoma przymocowana do wahacza koła tylnego.

WYPOSAŻENIE MOTOCYKLA

  1. Torba na klucze

  2. Klucz do świecy

  3. Klucz nasadowy dwustronny 14x17

  4. Klucz do nakrętki rury wydechowej

  5. Klucz oczkowy

  6. Dwie łyżki do opon

  7. Pręt do odkręcania osi kół

  8. Wkrętak

  9. Klucz do regulacji wałka dźwigni zaworów

  10. Klucz nasadowy

  11. Rączka klucza nasadowego

  12. Wkrętak mały

  13. Płaskoszczypy

  14. Klucz płaski dwustronny 8x9

  15. Klucz płaski dwustronny 10x12

  16. Klucz płaski dwustronny 14x17

  17. Pompka kompletna


Wszelkie prawa zastrzeżone! Copyright by RitCat.pl